Ne zamandır Çizmiyordum

Şekle bürünen yaşam alanlarının alıp götürdüğü kendini kaptırmışlıklarda çizginin vardığı mı desek, yoksa kaçtığı mı bilinmez, noktalanan sonunu başlangıçtan alır. Dinlendiğinde kayboluveren, içini döker hiç anlamayacak olana. Bir estetik hissi kökenlerini anlamlandıramamış, içten geldiğince savrulur. Dokunabildiğince kağıda bulantılıdır. El düşünmeden izler açılıverişi. Ansızın yaşamı terk eder gibidir telaş. Uzak yakına sataşır düzlemde dolanan çizgi karmaşasına. Göz neler çıkartır beceriksiz bir ruhun kendini salıvermişliğinden. Hoşa gidenin nedeni yoktur. İlk görüşte aşk, bir müzik parçasının izlerinde elin dansı.

Ne zamandır çizmiyordum. Dün beyaz bir kağıda bıraktım içimin yansımalarını. Bu sefer kelimeleri bir kenara bırakmıştım. Üniversitede çizdiklerim kayboldular. Mezun olduktan sonra müsveddelere karaladıklarımsa yakında, vakit ayırabildiğimce sizinle olacak.

İçine ihanet eden bir adamın karmaşası çoktur. Çizgini ararsan bulursun denize hasret sokaklarda.

17.06.2006